Pracownie

Podstawą pracy jest wykształcenie wrażliwości na szeroko rozumiany kontekst realizacji, jego właściwy wybór oraz rozwój koncepcji. Mają one służyć stworzeniu świadomie założonego komunikatu, wyrażającego zaplanowane treści. Istotnym czynnikiem jest podejmowanie aktualnych tematów ważnych społecznie oraz umiejętność pracy zespołowej, opartej na różnych formach i zasadach współpracy twórczej.

Pracownia jest przestrzenią wspomagania w rozwoju indywidualnego języka wypowiedzi plastycznej, adekwatnego do wyrażenia idei danego projektu oraz poszukiwaniu własnej tożsamości artystycznej. To tu jest miejsce i czas na popełnianie błędów oraz na podejmowanie prób bez obaw o ich powodzenie.

Głównym celem jest wymiana wiedzy, doświadczeń, poglądów z zakresu budowania przekazu i różnych form komunikatu utworu artystycznego. Ważnym elementem jest umiejętność podjęcia twórczej współpracy z osobami z różnych dziedzin sztuki, nauki i techniki. Istotny jest sam proces zdobywania doświadczenia artystycznego.

Działalność dydaktyczno-organizacyjna pracowni oparta jest na stymulowaniu do działań twórczych z wykorzystaniem różnych mediów, narzędzi oraz środków wyrazu artystycznego.
Cele działalności:
• nauczanie świadomego stosowania narzędzi rejestracji rzeczywistości, prowadzącego do wyrażenia zaplanowanych treści; użycie kontekstu realizacji jako dodatkowego narzędzia pracy twórczej,
• konsekwentne rozwijanie własnego typu wrażliwości; zrozumienie swojej tożsamości artystycznej,
• zdobycie umiejętności pracy w zespołach twórczych.

Realizowane ćwiczenia obejmują działania o charakterze konceptualnym w oparciu o wcześniejszą analizę tematu (research). Ważnym elementem jest świadome uwzględnienie kontekstu czasu, miejsca, sytuacji, przestrzeni oraz analiza zjawisk kulturowo-społecznych towarzyszących powstawaniu pracy. Podczas realizacji kolejnych zadań prezentowane są różnorodne współczesne strategie i praktyki twórcze.
Proponowane w kolejnych semestrach ćwiczenia są zróżnicowane pod względem stopnia trudności na poziomie założeń koncepcji oraz doboru zastosowanych środków formalnych. Tematy pozwalają na kształtowanie otwartej postawy na aktualne kwestie społeczne, na wykraczanie poza stosowane medium oraz na wyrażanie indywidualnej refleksji artystycznej. Proponowane formy wypowiedzi to m.in fotografia, instalacja, wideo, environment, site-specific, performance, działania w przestrzeni publicznej i inne.
Realizowane zagadnienia mogą prowadzić do wyboru tematu pracy dyplomowej.

Metody nauczania oparte są na indywidualnych badaniach i poszukiwaniach twórczych.
Ważnym etapem pracy jest proces projektowo-koncepcyjny oraz poszukiwania tematyczne. Realizacje mają charakter interdyscyplinarny, z wykorzystaniem różnych form wypowiedzi oraz dowolnych narzędzi w zależności od potrzeby – od obrazu poprzez dźwięk i tekst po działania ulotne. Ważnym aspektem jest miejsce na eksperyment twórczy.
Celem ćwiczeń nie jest koncentrowanie się na narzędziach pracy, lecz na właściwym zbudowaniu zaplanowanego komunikatu. Multimedialne środki wyrazu traktowane są jako medium, które należy opanować, aby stworzyć założony komunikat. Każde proponowane ćwiczenie, oprócz nauki danych zagadnień technicznych i artystycznych, stwarza pole do rozwijania indywidualnego języka wypowiedzi. Stwarzane są warunki do przekonania się, że poprzez właściwy wybór medium oraz jego kontekst (wykorzystanie właściwego otoczenia, sytuacji lub czasu) można świadomie manipulować, wzmacniać lub kamuflować finalny komunikat.

Proponowane zadania obejmują:
• próbę stworzenia własnego komentarza względem najbliższego otoczenia,
• zrozumienie możliwości, jakie daje praca z kontekstem miejsca i czasu,
• naukę przeprowadzenia wieloetapowego researchu,
• podejmowanie współpracy przy realizacji projektu twórczego,
• trenowanie konsekwencji technicznej oraz rygorystycznego planowania swojej pracy,
• zwiększenie świadomości relacji różnych mediów,
• naukę planowania oraz przewidywania konsekwencji tworzenia realizacji w przestrzeni miejskiej,
• wzbudzenie zaplanowanych emocji u odbiorcy dzieła,
• naukę zagadnień opartych na narracji,
• związki z innymi dyscyplinami artystycznymi, naukowymi i technicznymi,
• próbę zbudowania własnej wypowiedzi artystycznej.