PRACOWNICY

Głównym obszarem moich rozważań jest świadomość czasu i przemijania. Staram się odnaleźć własne układy topologiczne, których właściwości są dla mnie istotne. Substancją i tworzywem moich prac są formy wyprowadzone z natury, przetworzone i oddzielone od jednoznacznych skojarzeń.
Ślady czasu, które zachowuje moja twórczość, w części należą do świata materialnego, a w części do sfery ducha. Zawierają one rodzaj nierzeczywistości niezbędnej do powstania pracy. Staram się tworzyć swoiste, subiektywne archiwum przemijania. Opowiadanie jest dla mnie rodzajem konfabulacji, procesem polegającym na stwarzaniu świata, a nie jego odtwarzaniu.
Ciekawość i zachwyt nad fenomenem życia oraz eksperyment w wymiarze artystycznym i duchowym wpływa na zmniejszenie we mnie uczucia bezsilności wobec przemijania.